Oudercoaching & Consult


Ontspannen ouder(s), betekent als vanzelf een ontspannen kind

 

Rust in het gezin?
Loop jij vast als ouder en voel jij je schuldig omdat je je kind(eren) tekort doet?

Je bent moe en gespannen en verlangt naar ruimte in je hoofd en rust in je lijf. 

Je kind is boos, onrustig, verdrietig, onzeker, angstig. Maar je gunt je kind juist wat meer plezier, kracht en zelfvertrouwen.

 

Met mijn ervaring en kennis kan ik jou en je kind helpen de rust terug te brengen in jezelf, je kind(eren) en
daarmee in het gezin.

 

Zoals ik zelf ervaren heb en inmiddels mijn uitgangspunt is 

'Bewustwording is de eerste stap naar verandering'

 

Wens

Je wilt een stabieler ouderschap.

Jij hebt rust in je lichaam en ruimte in je gedachten en handelen. Je maakt plaats om je kind liefdevol te begeleiden. 

 

Ruimte en rust in jouw hoofd en lichaam geeft direct de ruimte en de rust aan je kind (eren) 

 

Mijn aanbod

Ik bied sessies voor ouder(s) geheel op maat, afgestemd op het vraagstuk en wat er op dat moment leeft en voelt.

Verschillende gesprekstechnieken en lichaamsgerichte oefeningen helpen jou verder naar de sleutel(s) tot de oplossing en natuurlijk wat zich verder aandient tijdens de gesprekken. Gemiddeld heeft een traject 5 gesprekken nodig tot het gewenste resultaat is bereikt.

 


Voorbeeldvraag uit de praktijk

Een ouder vraagt, onze zoon van 3 jaar is zeer eigenwijs en heeft een sterke eigen wil, speelt veel de baas. Bij de gastopvang is hij superlief, zodra hij thuis komt verandert zijn gedrag, hij negeert of luistert niet en wil niet geknuffeld worden, hoe moeten we hier mee omgaan?

 

Antwoord

Jullie zoon is in deze fase zijn zelfstandigheid aan het ontdekken en daarom zal hij vaker in protest gaan en grenzen opzoeken om te zien hoever hij durft te gaan, maar ook hoever hij denkt te mogen gaan.

Hierin zou ik kunnen adviseren om gelijke begrenzing(en) aan te geven, dus beide ouders op 1 lijn en sta er ook gevoelsmatig achter. Zodra jij een begrenzing in twijfel trekt zal een kind dit aanvoelen en jou in het moment niet serieus nemen. Met frustratie voor beide kanten. Je kind wil duidelijkheid en helderheid.

 

Ook is het van belang om jullie zoon in deze fase aanmoediging en vertrouwen te geven, hij wil ervaren dat hij het kan. Laat hem steeds iets meer zelfstandigheid ontdekken. Ook al weet je van te voren dat het niet helemaal goed gaat lukken, blijf hem complimenteren voor wat er wel goed is gegaan. Hij zal er van groeien en zal de volgende keren vaker willen helpen en doen. 

 

En natuurlijk de vraag aan de ouders, hoe zijn jullie thuis in sfeer? Wat is de gemoedstoestand?  Zijn jullie gespannen, hebben jullie zorgen, of gaat het juist relaxed? Is het druk, dan kan het wel eens zo zijn dat jullie zoon op een andere manier aandacht van jullie vraagt. Kwaliteit van aandacht is van belang, het mag kort maar moet aandachtig zijn. 

 

Snap ook dat je zoon, jouw een spiegel voorhoud, hij spiegelt niet perse jullie gedrag 1 op 1, maar hij nodigt jullie uit om te voelen wat zijn gedrag, bij jullie aan emotie(s) roept? Waar helpt hij jou aan herinneren, ga op onderzoek uit en daal af naar jou kleine kind in jou. Jouw innerlijk kind mag ook de aandacht krijgen en helen.  

 

Liefs Fatma


Voorbeeldvraag uit de praktijk

Ik wil een lieve, leuke gezellige moeder zijn, ik wil het graag goed doen, maar wil natuurlijk ook de grenzen bewaken. Soms kan ik me niet bedwingen en word ik wel eens boos. Ik twijfel doe ik het niet goed genoeg? Ben ik wel een goede moeder?

 

Antwoord

Ik snap het volkomen, soms zit je met vragen als doe ik het goed? Jazeker, je mag van jezelf aannemen dat je het beste met je kind voorneemt en dus vertrouw op je intuïtie.

En ja strijd heb je soms ook mee te dealen, hoort erbij. Het zal je kind goed doen, om zelf kalm te blijven, maar dit ook werkelijk zijn! Hiermee bedoel ik je straalt de kalmte ook daadwerkelijk uit, je voelt het in je buik en in je hart. Want kinderen voelen wanneer het niet menens is. 

 

Kniel op de hoogte van je kind en voel eerst maar voordat je uitspreekt. Het lukt niet altijd om kalm te blijven, vooral niet als je het perse op jouw manier gedaan wilt krijgen. Wil je op de tempo van je kind varen, zul je daar ook bewust mee moeten omgaan, check vaker welke 'valse' gedachten (het kritische stemmetje) je hebt voordat je wilt corrigeren. Soms is het laten gaan en gepast negeren ook een goede oplossing.  

 

Toch, we zijn mensen en boos zijn gebeurd nu eenmaal, boosheid is absoluut een middel om even de aandacht van je kind te krijgen om te duiden dat het nu serieus of menens is. Zolang we boosheid vaak en uit frustratie gebruiken (frustratie = boosheid tegen jezelf) dan gaat het weinig tot geen effect meer hebben. Je kind gaat jou negeren of je boodschap niet serieus nemen, omdat hij of zij zal voelen dat jouw boosheid om jezelf draait. Wat ligt daaronder? Angst voor... geen grip of controle, niet gezien worden, onvrede met je situatie, met je jezelf, vergelijking met andere gezinnen.. enzo nog veel meer te ontdekken. 

 

Snap je dat je twijfel en onzekerheid voor je moederschap wordt gevoeld door je kind? Een correctie of een begrenzing zonder een boosheid of frustratie komt neutraal en duidelijk binnen bij je kind en zal deze serieus in afweging nemen en het ook uitvoeren, misschien niet per direct, maar het zal gebeuren.

 

Sta achter wat jij vindt en houd de regels aan, maar tegelijkertijd hoef je niet heel streng te zijn. De vraag luid eerder, waar ben je bang voor als je ze -losjes- op je gevoel opvoedt? Ben je dan de controle kwijt en raak je in paniek omdat je niet weet of je dan een goede opvoeding biedt? Onderzoek dit vraagstuk eens voor jezelf.

 

Liefs Fatma


'Kinderen leren door spiegelen. Al snel zal jouw kind zichzelf net zo veel gunnen als jij jezelf gunt'